بیاتو آزاد

مهندسین پزشکی دانشگاه اونتاريو توانستند با استفاده از ذرات نانو در جداره لنز های هیدرو ژلی سخت چشم، راهی جديد برای کنترل نوسانات قند خون مبتلايان به ديابت پیدا کنند.
احتمالا در آینده نزدیک مبتلايان به ديابت می توانند به جای استفاده از دستگاهای اندازه گیری قند خون از اين لنز ها برای کنترل نوسانات قند خون استفاده کنند. ذرات نانوی به کار رفته در این لنز به تغییرات قند خون حساس هستند و با تغییر میزان قند باعث تغییر در رنگ لنز می شوند.
این ذرات در ضمن یک واکنش شیمیایی با گلوکز موجود در اشک چشم تغییر رنگ داده و نوسانات قند خون از طریق لنز چشم بيمار اندازه گیری می شود.
محققین بر این باورند که اين فن آوری علاوه بر عرصه پزشکی می تواند در صنعت مواد غذايی در زمينه ساخت فويل ها و روکش های حساس نسبت به فساد مواد غذايی نیز کاربرد داشته باشد. به هر حال شاید علاوه بر ساختن لنزهایی که استفاده پزشکی دارند نوعی از این لنزها هم ساخته شود که در ساعات مختلف شبانه روز تغییر رنگ دهد.

محققان با حذف تنها یک ژن از آرایش ژنتیکی موش، توانسته اند موشهایی خلق کنند که عمرشان ۲۰ درصد طولانی تر است. این حذف کوچک باعث کاهش اثرات بیماری های وابسته به سن و همچنین طولانی تر شدن عمر شده است. اگر بخواهیم این تاثیر را در مقیاس انسانی مورد سنجش قرار دهیم، جایزه شما ۱۶ سال عمر بیشتر است!
خب، این دانشمندان دیوانه واقعا چه بلایی سر موش بیچاره آورده اند؟ آنها دست به پرورش موش هایی زده اند که ژن تولید کننده پروتئین اس ۶ کیناز ۱ (S6K1) در آنها غیر فعال است. البته این کار به ظاهر ساده تاثیرات فوق العاده ای را به دنبال داشته:
تاثیر حذف این ژن چنان است که انگار موش ها را با یک رژیم غذایی کم کالری تغذیه کنیم. با رژیم های شدید کم کالری می توان باکتری، مخمر و موشهایی را پرورش داد که به شکل غیر عادی بیشتر عمر می کنند. البته در انسان داشتن چنین برنامه غذایی بسیار مشکل است، زیرا با استفاده از آن فرد دائما در مرز گرسنگی قرار خواهد داشت.
خبر بد هم این است که هنوز زمان زیادی برای اعمال این تغییرات در انسان نیاز است، ولی دانشمندان همچنان به تحقیقات شان ادامه می دهند و حداقل اینکه به نظر می رسد هدف را به درستی شناسایی کرده اند: پروتئین S6K1 که تاثیر مستقیمی بر طول عمر موش ها دارد.
البته امیدوارم آقایانی که این مطلب را مطالعه کرده اند، زیاد این تحقیقات را جدی نگرفته باشند! زیرا آخرین خبر بد این است که، تغییرات ژنی تنها در موش های ماده موثر بوده و تاثیر معنی داری در افزایش سن موش های نر نداشته است!